Jaktformene og korleis dei blir drivne

Frå drevjakt på elg til fuglehund i fjellet — dei vanlegaste måtane å jakte på i Noreg.

Posteringsjakt og drevjakt

Skyttarane står på postar langs trekk og overgangar, medan drivarar — med eller utan hund — går gjennom terrenget og får dyra i rørsle mot postane. Det krev god planlegging av postar, sektorar og vind, og klar kommunikasjon. Vanleg på elg, hjort og rådyr.

Laushund og los

Ein elghund går laus, finn elgen og held han på staden med gjøing — los. Jegeren sniker seg inn mot losen, helst i motvind. Harehund og drivande hundar som dachs og drever jagar derimot viltet framfor seg, og jegeren står der det er venta å kome.

Bandhund

Hunden går i band og fører jegeren mot viltet etter vêr og spor. Jegeren styrer farten og kan kome tett innpå utan at dyret blir jaga. Mykje brukt på elg.

Snikjakt

Jegeren går sakte og stille gjennom terrenget, alltid mot vinden, og stoppar ofte for å sjå og lytte. Krev tolmod og god kunnskap om kvar viltet står. Vanleg på hjort, rådyr og villrein.

Postjakt ved trekk og åte

Jegeren sit lenge på same stad — ved eit trekk, ein åker, ei myr eller eit åte der det er lov — og ventar på at viltet kjem. Mykje brukt på hjort, rådyr, rev og villsvin, og ofte i skumringa.

Fuglehund

Ein ståande fuglehund søkjer over terrenget og stiller seg fast når han har fugl. Jegeren går fram, fuglen lettar, og skotet går i lufta. Klassisk på rype i fjellet og skogsfugl i skogen.

Lokkejakt og skjul

Jegeren ligg i skjul og lokkar viltet til seg med lokkefuglar eller lokkelydar. Vanleg på gås, and, ringdue og kråke, og på rev med lokkepipe.

Fangst

Felle er ein lovleg jaktmåte for nokre artar, som mår og mink, med strenge krav til fellene og til tilsyn. Sjekk reglane før du set ut felle.

Neste: Postar og skytesektorar